ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ก็ได้ไปทำกิจกรรมมิตติ้งกับคนในบอร์ดเรื่องเพื่อนฯหลายครั้ง

และหนึ่งในนั้นคือ "การทัวร์บ้านพี่ชาย"

เป็นอะไรที่ดีมากๆ เพราะคุยกันในบอร์ดตั้งนานและคุยโทรศัพท์กันเป็นบ้างครั้ง

วันนั้นเลยเป็นวันแรกที่ได้เจอหน้ากัน

1พ.ค. วันแรงงาน พี่ชายหยุดงานอยู่บ้านไม่ได้ไปไหน

เลยนัดกันจะไปเดินมาบุญครอง เพราะพี่เขาจะเอาคอมไปซ้อม

ตอนเช้าก็โทรหา ปรากฏว่ายังไม่ได้ออกจากบ้านเลย..."พี่ยังซักผ้าอยู่เลยครับ"

เราก็เลยได้โอกาส "งั้น ทรายขอไปที่บ้านนะคะ พี่ๆคนอื่นในบอร์ดได้ไปกันหมดแล้วอ่ะ"

"จะดีเหรอครับ?"

"นะค้าาาาาาาาาา" เราอ้อนสุดชีวิต

จนพี่เขาก็ยอมจนได้

เราเลยนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปลงที่สถานีรัชดาฯ ....แล้วก็ไปยืนรออยู่ตรงทางออก รอพี่ชายมารับ ระหว่างนั้นคนตรวจสัมภาระขาเข้าก็เดินเข้ามาทัก

ว่าเรารอใครอยู่...มาบ่อยไหม?  เราก็ตอบบ้าง แล้วก็ก้มหน้าอ่านหนังสือ(หอบหนังสือมาอ่าน)

แล้วพี่ชายก็เดินมาหา เราก็...เย้ ในที่สุดก็ได้เจอตัวจริงซะที หลังจากที่มองหน้าพี่เขาเพียงรูปถ่ายในเน็ตเท่านั้น(ขนาดดูแค่รูป ยังกรี๊ดขนาดนี้)

แล้วก็เดินคู่กับพี่เขาไป ดีนะที่สงบอารมณ์ตัวเองไว้ได้ ...โอ้ย ก็น่ารักซะจนอยากจะเข้าไปกอดขนาดนั้น!!
หล่อแล้ว ก็หล่อได้อีก ยิ่งมองยิ่งน่ารัก

พี่เขาก็พาไปที่ห้องพี่เขาในคอนโด โอ้วววว

พี่เขาอยู่กับพี่เขย(จะเรียกพี่เขย ใครจะว่าไร!?) 2 คน ห้องแต่งได้น่ารักซะใจ

โอ้ยๆๆเห็น โซฟา โต๊ะ เตียง ก็คอยแต่จะจินตนาการตอนที่พี่เขาอยู่ด้วยกัน 2 คน

...จะเป็นยังไงน้าาาา  เคยอ่านแต่ในการ์ตูน เราก็ไม่รู้ว่าชีวิตจริงเขาอยู่กันยังไง.....

แต่เห็นพี่เขาบอกว่าเวลาอยู่ด้วยกันก็พูด"กู""มึง"กันปกตินั้นล่ะ

โอ้ยๆๆๆๆๆๆ  คนรักกันเขาพูดกันแบบนี้เหรอ?

แล้วเราก็ขอพี่เขาเล่นเน็ต ส่วนพี่ชายเราก็ตากผ้า เสร็จแล้วก็มานั่งรีดผ้า

พระเจ้า....ทำไมต้องส่งคนหน้าตาดีๆแบบนี้มานั่งลำบากเพื่อผู้ชายอีกคนด้วยนะ

เออๆ ขอเม้าพี่เขยซะหน่อย ตอนแรกเห็นรูปตอนไปงานประกาศสุวรรณหงส์อ่ะนะ

เห็นรูปพี่เขยครั้งแรก...แทบช็อก  เตี้ยกว่าพี่ชายเราอีก สีผิวก็....เข้มซะ

แต่.....พี่น้องค่ะ พอมาเห็นรูปถ่ายที่อยู่ในห้องพี่ชาย

ทำไมหล่ออะไรเช่นนี้............

v
V
V

V

V

แสดงว่าพี่เขยเราต้องถ่ายเดี่ยว ห้อมถ่ายรูปคู่กับพี่ชาย....มิฉะนั้น ...หึๆ บ๊าย บาย ความหล่อ

แล้วตอนที่เราเล่นเน็ตใช่มะ ก็เห็นพี่ชายเราโทรคุยกับพี่เขยอยู่นั้นล่ะ

ทำไมไม่โดดงานมานั่งคุยกันซะเลยล่ะ  (วันนี้พี่เขยไปทำงานค่ะ ไม่อยู่บ้าน)

คุยๆๆๆ คุยโทรสับ

หลังจากนั้นก็ไปพันทิพ ตรงสยาม พี่ชายข้าออกค่าใช้จ่ายให้หมด

ทำตัวน่ารักอีกแล้ว......

พอเอาคอมไปซ่อมเสร็จก็ไปหาซื้อหนังYตรงลิโด้ แล้วแยกย้าย

จากวันนั้นที่ได้ไปบ้านพี่ชาย ..ทำให้เราคิดว่า

ชีวิตที่หลุดออกมาจากนิยาย หลุดออกมาจากสิ่งที่เราเคยจินตนาการ

เมื่อมาอยู่ในชีวิตจริง พวกเขาจะอยู่กันไปได้ชั่วชีวิตไหมหนอ?

เห็นพี่ชายเรารักเขามากๆแบบนี้แล้ว

อดคิดถึงวันที่เขาทั้งสองจะต้องจากลากันไม่ได้!?

ไม่ว่าจะยังไงเราก็จะภาวนาให้เขาทั้งคู่อยู่ด้วยกันให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้

ส่วนเราก็จะคอยเฝ้ามองนิยายชีวิตเรื่องนี้ดำเนินไป....จนกว่าจะถึงวันอวสาน

เพราะว่าตลอดเวลาที่มาอยู่ที่นี่ เราได้เจอกับคำถามแปลกๆที่สกิดใจตัวเราเอง

"นี่แกยังไม่มีแฟนอีกเหรอ" น้องชายผู้อยู่ร่วมบ้านถามขึ้น 

...จริงสินะ...ตลอดเวลา 17 ปีที่ผ่านมา .....เราเอาหัวใจไปวางไว้ตรงไหน ทำไมจึงไม่อยากคิดจะไขว้คว้าหารักมาเป็นของตนเองแบบจริงๆจังๆซะที

วันนี้เลยมีโอกาสเอารูปแห่งความประทับใจมาแปะ

.....ถึงแม้รูปนี้จะไม่มีเรา แต่คนในรูปก็ดูจะมีความสุขมากมายเลยทีเดียว